Stromingen bepalen de richting
met mijn rug naar de horizon
een toekomst tegemoet
waarvan ik niet weet hoe alles verder moet
wel trager en bewuster
mijmerend naar het spoor in het water
de ene keer dobberend
de andere keer peddelend
baan ik mijn weg
het leven is als de zee
soms stormachtig en onstuimig
dreig ik te verdrinken in mijn verdriet
daarna terug deinend op de golven
vol verwondering kijk ik naar de schittering
en schoonheid van het zonlicht dat
weerspiegelt op het water